Die Filippyne verbied Monero en Zcash op gereguleerde platforms: die sein van 'n wêreldwye tendens

Wed, 17 Jun 2026 00:00:00 +0000

Die sentrale bank van die Filippyne het sopas ’n harde hou toegedien aan privaatheid-verbeterde kripto-geldeenhede. Onder die dekmantel van nakoming van internasionale standaarde vir die bekamping van witwassing, illustreer die besluit ’n regulatoriese dinamika wat hierdie land ver oorstyg — en wat enigiemand wat bates soos Monero of Zcash besit of gebruik, behoort te waarsku.

Wat die memorandum sê

Die Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP), die sentrale bank van die land, het Memorandum M-2026-023 goedgekeur, onderteken deur adjunk-goewerneur Lyn Javier. Die dokument beveel alle gelisensieerde verskaffers van virtuele batedienste (VASP’s) om op te hou om sogenaamde „anonimiserende virtuele bates" te noteer en te ondersteun. Die memorandum noem geen enkele token by naam nie, maar die betrokke kategorie dek sonder enige twyfel Monero, Zcash en Dash — die kripto-geldeenhede wat ontwerp is om die naspeurbaarheid van transaksies moeilik of onmoontlik te maak.

Die maatreël het onmiddellik in werking getree, sonder ’n oorgangstydperk. Benewens die blote verwydering van hierdie bates van platforms, moet VASP’s nou elke genoteerde token beoordeel aan die hand van ses nakomingspilare: geloofwaardigheid van die uitgewer, markrypheid, gebruiksgevalle, deursigtigheid en sekuriteit, likiditeit en reserwes, wetlike nakoming. Hulle moet ook interne drempelwaardes definieer wat outomaties ’n noteringsverwydering aktiveer wanneer ’n bate nie meer aan hierdie kriteria voldoen nie.

Wat dit konkreet verander

Die memorandum kriminaliseer nie die privaat besit van Monero of Zcash nie, en ook nie eweknie-tot-eweknie-oordragte wat buite gereguleerde platforms uitgevoer word nie. Wat verdwyn, is die institusionele toegang: die gereguleerde in- en uittreepunte (aankoop, verkoop, deposito, onttrekking op ’n gelisensieerde platform) sal nie meer hierdie bates kan verwerk nie.

In die praktyk, as u privaatheid-munte op ’n Filippynse platform met ’n BSP-lisensie gehou het — waaronder Coins.ph/Betur, Maya Philippines, PDAX, GoTyme Bank of UnionBank — moet u dit na ’n persoonlike beursie oordra of omskep voordat die platform gedwing word om dit te verwyder.

Met meer as 16 miljoen kripto-gebruikers in die land sal die impak op groot skaal in die binnelandse mark gevoel word, alhoewel die effek op die wêreldwye koers van XMR of ZEC beperk behoort te bly — die Filippyne verteenwoordig slegs ’n marginale breukdeel van die globale likiditeit van hierdie bates.

Die FATF-belyning, ’n universele regverdiging

Die BSP regverdig sy besluit deur ’n uitdruklike belyning met die standaarde van die FATF (Financial Action Task Force), die internasionale liggaam wat die reëls vir die bekamping van geldwassing en terrorismefinansiering vasstel. Op goeie voet bly met die FATF is nie opsioneel vir die meeste sentrale banke nie — ’n swak gradering kan ’n hele land se toegang tot internasionale finansiële stelsels beïnvloed.

Dit is presies dieselfde regverdiging wat reeds daartoe gelei het dat die Europese Unie, Japan en Suid-Korea privaatheid-munte geleidelik van hul gereguleerde platforms uitgesluit het in die afgelope jare. Die Filippynse besluit is dus nie ’n geïsoleerde geval nie: dit is die bevestiging van ’n de facto-standaard wat algemeen word — as ’n jurisdiksie ’n internasionaal erkende kripto-mark wil bedryf, is privaatheid-verbeterde bates daar nie meer welkom nie.

’n Spanning wat niemand werklik oplos nie

Dit is veelseggend dat selfs die rolspelers wat die besluit ondersteun, die legitimiteit erken van die gebruik wat dit wil beperk. Die kripto-hoof van GCash, een van die grootste fintech-maatskappye in die land, het uitdruklik erken dat Monero en Zcash „om legitieme redes bestaan" en dat privaatheid „’n stigtingswaarde van kripto verteenwoordig: die vermoë om transaksies sonder toesig uit te voer". Hy het die maatreël nietemin gesteun, met die argument dat die Filippyne — ’n land wat sterk afhanklik is van oorbetalingsvloei — homself nie as ’n betroubare finansiële infrastruktuur kan posisioneer terwyl hy die vrye sirkulasie van anonimiserende bates toelaat nie.

Hierdie spanning word nie opgelos nie, dit word eenvoudig ten gunste van die regulatoriese oogpunt besleg: die volume van oorbetalings en internasionale geloofwaardigheid weeg swaarder as die argument van legitieme privaatheid, elke keer wanneer die afweging ter sprake kom.

Die logiese volgende stap: migrasie na self-bewaring

Die patroon wat van een jurisdiksie na die ander herhaal word, is nou leesbaar. Die patroon is byna altyd dieselfde: finansiële privaatheid bly wettig op individuele vlak, maar word geleidelik onmoontlik om uit te oefen via institusionele kanale. Self-bewaring (self-custody) is nog nie in die visier nie — maar elke nuwe jurisdiksie wat hierdie model volg, verkort die ruimte waarbinne hierdie bates kan sirkuleer sonder regulatoriese afsluiting ’n bietjie meer.

Ons het die tegniese werking van hierdie blokkettings en die redes waarom hulle ’n geliefde teiken van reguleerders geword het, in diepte uiteengesit in ons volledige gids oor anonieme blokkettings — ring signatures, zk-SNARKs, en die werklike beperkings van hierdie tegnologieë.

Ruil buite die kanale wat sluit

Soos gereguleerde platforms een na die ander uit die privaatheid-muntmark onttrek, word die rol van nie-bewaarnemende infrastruktuur sonder data-insameling sentraal vir enigiemand wat hierdie bates wil bly gebruik sonder om van ’n VASP af te hang wat aan ’n jurisdiksie onderhewig is wat sy beleid oornag kan verander.

Arpokrat Swap laat toe om Monero, Zcash en alle privaatheid-verbeterde kripto-geldeenhede te ruil sonder registrasie, sonder IP-log-insameling en sonder koekies — of u die platform via clearnet of via ons .onion-adres bereik. Geen jurisdiksie kan verwyder wat ons nooit insamel nie.

Hierdie Filippynse besluit is waarskynlik nie die laaste van sy soort vanjaar nie. Die vraag is nie meer of ander lande dieselfde pad sal volg nie — die onlangse geskiedenis dui daarop dat hulle dit sal — maar hoeveel tyd oorbly voordat institusionele toegang tot privaatheid-munte die uitsondering eerder as die norm word.