در پیامرسانهای استاندارد (سیگنال، تلگرام، واتساپ)، شما یک شناسه کاربری ثابت (معمولاً شماره تلفن خود) دارید.
این شناسه اثر انگشت دیجیتال شماست. حتی اگر محتوای پیام شما رمزگذاری شده باشد، سرور میداند چه کسی با چه کسی صحبت میکند زیرا شناسه فرستنده را به شناسه گیرنده نگاشت میکند. این یک "گراف اجتماعی" از زندگی شما میسازد.
پیامرسان Arpokrat مفهوم شناسههای کاربری را به طور کامل حذف میکند. شما حساب کاربری ندارید. شما آدرس دائمی ندارید. شما فقط به عنوان مجموعهای از کلیدهای رمزنگاری موقت وجود دارید.
به جای ارسال پیام به "گربه"، شرودینگر پیامی را در یک صف خاص و ناشناس که گربه تماشا میکند، رها میکند.
شناسه جهانی ندارد.
شرودینگر جعبه را اینجا رها میکند.
گربه پاسخی ارسال میکند.
شناسه جهانی ندارد.
نکته کلیدی: هیچ سروری اطلاعات کافی برای ارتباط دادن فرستنده به گیرنده را در اختیار ندارد. مسیر تکهتکه شده است.
ما از آنچه که از نظر فنی به عنوان رلههای کور (Blind Relays) (یا "رلههای احمق") شناخته میشود، استفاده میکنیم.
در معماری سنتی، سرور "هوشمند" است: میداند شما کی هستید، دوستانتان چه کسانی هستند و پیامها را بر اساس این پایگاه داده مسیریابی میکند.
در Arpokrat، رله عمداً "احمق" است. به عنوان یک نقطه مرگ دیجیتال (dead-drop) عمل میکند.
"من فقط جعبه را نگه میدارم. نمیدانم صاحبش کیست."
از آنجایی که حسابهای کاربری وجود ندارند، سرورهای Arpokrat به سادگی نمیتوانند نقشه دوستان شما را ترسیم کنند. دادههای گراف وجود ندارند.
شما هیچ آدرس ثابتی (مانند شماره تلفن) ندارید که اسپمرها هدف قرار دهند. برای تماس با شما، آنها به یک لینک دعوت یکبار مصرف نیاز دارند.
شما میتوانید از نام نمایشی و سرورهای رله متفاوت برای هر مخاطب استفاده کنید. همکاران کاری شما نمیتوانند شما را به زندگی خصوصیتان مرتبط کنند.
برنامه را دانلود کنید. کلیدهای خود را تولید کنید. ناپدید شوید.